بیش از دو هزار سال از آن روزگار می‌گذرد، اما فلسطین هنوز عرصه مبارزه است و مبارزان، از شیخ احمد یاسین گرفته تا رنتیسی و سیدعباس موسوی و عماد مغنیه و یحیی سنوار و سیدحسن نصرالله و صدها و هزاران مجاهد دیگر، همان راه را می‌روند.

خون امام حسین علیه‌السلام نیز از آن خون‌ها بود که از روی ستم بر زمین داغ و تفتیده کربلا ریخت. جرمش آن بود که همچون یحیی در برابر طاغوت زمانه سر خم نکرد و از موضع حق عقب ننشست. یزید، سرمست از این جنایت، گمان می‌کرد به پیروزی بزرگی دست یافته، اما خون حسین علیه‌السلام در قلب آزادگان عالم چنان جوشید و جوشید که امروز، پس از ۱۴۰۰ سال، چهار گوشه عالم مردمانی هستند که به راه و منش او اقتدا کرده و آن مرد خدا و سلاله نبوت و امامت، امروز از روزگار خود بسیار زنده‌تر است.

همان‌گونه که خون یحیی و حسین علیه‌السلام سرآغاز فصلی نو در تاریخ مقاومت و مبارزه شدند، نهم اسفندماه سال ۱۴۰۴ نیز خونی بر زمین ریخت که در دفتر درخشان و پرافتخار مبارزه، فصلی تازه را رقم زد و سرمشقی بی‌بدیل در برابر دیدگان آزادگان و مستضعفان جهان نهاد تا در برابر استکبار نهراسند و پا پس نکشند، حتی اگر بهای این ایستادن، نثار خون باشد.

شجاعت، صداقت و اخلاص به خون برکت می‌دهد و خامنه‌ای شهید، هر سه را داشت. هم او که سال ۱۳۶۷ و پیش از آن که سکان انقلاب را به دست بگیرد، گفته بود: «اولین و بزرگ‌ترین درس محرّم این است که نشان داد که کسی در حدّ عظمتِ شخصیّتِ حسین‌بن‌علی، فرزندانش را، زنان و دختران و ناموس الهی و حرم پیغمبر را، همه را برداشت آورد به قربانگاه. این درسی است که هر انسان مؤمن به خدا و اسلام را باید به تکلیفش آشنا کند که آنجایی که پای دفاع از اسلام در میان است، حتّی عزیزترین جان‌ها هم باید خودشان را آماده‌ی قربانی شدن کنند.» و در این ۳۷ سال نشان داد به آنچه می‌گوید، از عمق جان معتقد و عامل است.

اشک و ماتم این محرم برای ما طعم دیگری دارد. این نخستین تاسوعا و عاشورای بدون اوست، اما خون او همچنان می‌جوشد و راه را به ما نشان می‌دهد. همچون خون یحیی، همچون خون حسین علیه‌السلام.

منبع: سایت رهبر شهید